Scheiden doe je met twee!

Ooit ben je met elkaar getrouwd, uit liefde, een emotionele beslissing om je leven met mekaar door te brengen. Nu ga je de beslissing nemen om niet meer verder te gaan met mekaar, om uit elkaar te gaan. Ook dit is een emotionele beslissing!

Wanneer je alle pro’s en contra’s hebt afgewogen en je beslissing is definitief, dan ga je je informeren…op het internet, via vrienden en familie, via een advocaat of via een bemiddelaar in familiezaken.

Maar, …  wat als jouw partner deze keuze nog niet heeft gemaakt en de relatie zelfs nog een kans wil geven?

Soms nemen partners samen de beslissing om te scheiden, maar in de meeste gevallen neemt één van beide het initiatief om uit elkaar te gaan. Vandaar dat er in bemiddeling wordt gesproken van de eerste en de tweede beslisser.  De tweede beslisser wordt vaak door de eerste beslisser pas op de hoogte gebracht van zijn of haar beslissing wanneer het besluit tot scheiding al is genomen. Deze krijgt dan van de andere partner een heleboel informatie over de ‘beste’ manier om uit elkaar te gaan, zonder de kans te krijgen om de idee van een scheiding even te verwerken.  Wanneer deze tweede beslisser tijd vraagt om na te denken of eerst graag wat antwoorden wil op mogelijke vragen die hij of zij heeft, wordt dit soms gezien als weerstand of een gebrek aan medewerking. Dan voelt deze partner weinig andere opties dan gewoon te ‘volgen’.

Hoe verloopt een scheidingsbemiddeling dan?

In een bemiddeling is het belangrijk aandacht te hebben voor dit onevenwicht. De tweede beslisser is vaak nog niet toe aan een ‘echte’ bemiddeling, terwijl de eerste beslisser reeds de financiën, de kosten en verblijfsregeling van de kinderen, … wil bespreken.

Wanneer aan de gevoelens van beide partijen wordt voorbij gegaan door de bemiddelaar, zullen geen van beide partijen zich gehoord voelen en zullen zij niet in staat zijn om rekening houden met gemeenschappelijke belangen. Soms is dit voor de tweede beslisser de enige kans om nog antwoorden te krijgen van de andere partner over de breuk. In enkele gevallen krijgt de partner pas tijdens het eerste bemiddelingsgesprek voor het eerst te horen wat er aan de oorzaak ligt van de breuk. Dit gesprek kan in deze gevallen leiden tot meer inzicht, zodat de tweede beslisser bijgevolg een goed doordachte en weloverwogen beslissing kan nemen.

Wanneer hieraan tijdens de bemiddeling voldoende aandacht is besteed, kan de bemiddelaar het koppel informeren over de mogelijkheden die men heeft indien men beide wil scheiden. Op deze manier zal ook aan de verwachtingen van de eerste beslisser worden tegemoet gekomen.  Scheiden met onderlinge toestemming houdt in dat men tot een akkoord komt over een aantal zaken die men samen is aangegaan tijdens het huwelijk. Dit hangt af van het stelsel waaronder men gehuwd is en van het eventuele huwelijkscontract. Ook betreffende de kinderen dient men zaken af te spreken, met name over de verblijfsregeling en de verdeling van de kosten.

Eigen ervaring uit de praktijk

Indien de tweede beslisser zijn beslissing om te scheiden nog niet heeft gemaakt, heeft het volgens mij weinig zin om samen met het koppel de inhoud van de overeenkomst reeds uitgebreid te bespreken. Meer algemene info over bemiddeling en het scheidingstraject kan wel reeds gegeven worden. Belangrijk is dat koppels inzicht krijgen in het beslissingsproces van de andere en dat ze hiervoor erkenning krijgen. Wanneer dit niet gebeurt, dreigt de communicatie al snel spaak te lopen en gaat ieder voor zichzelf de ‘juiste’ beslissing nemen en weinig of geen rekening houden met de ander. Hierdoor ontstaan er conflicten en onenigheid en zijn mensen geneigd hun scheiding te laten regelen door de rechtbank, omdat ze de confrontatie met de ander willen vermijden. Dit heeft als gevolg een jarenlange echtscheidingsprocedure die veel emotionele en financiële druk met zich meebrengt. De beslissingen omtrent het vermogen en de kinderen liggen dan in de handen van het gerecht. Voor kinderen is het niet enkel een ingrijpend gebeuren dat hun leven drastisch zal veranderen, maar is het vooral stressvol dat mama en papa ruzie blijven maken of mekaar doodzwijgen. Maar dit is één van de andere gevolgen van een (v)echtscheiding waarop ik niet in dit artikel zal ingaan.

Samenvattend kan ik dus uit de praktijk stellen dat het belangrijk is voor de bemiddelaar en voor de partners om tijd te nemen voor de scheidingsmelding. Wanneer koppels elkaars verwerkingsproces beter kunnen begrijpen en ‘samen’ de beslissing kunnen nemen om te scheiden, is er een grotere kans op duurzame afspraken en een goede scheidingsovereenkomst!

Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Meer blogberichten

Parallel solo-ouderschap & bemiddeling

Als bemiddelaar heb je het zeker en vast wel meegemaakt: ouders gaan naar de rechtbank om een juridische procedure op te starten om een regeling te treffen over hun kind. Vervolgens wordt door de familierechter gerechtelijke bemiddeling opgelegd en worden partijen quasi ‘gedwongen’ om bemiddeling een kans te geven en een ouderschapsplan uit te werken voor hun kind. Zij moeten samenwerken als ouders in het belang van hun zoon of dochter.

Beste klanten,

Het is weer mogelijk om afspraken in te plannen via het online reservatiesysteem.

Tijdens de gesprekken is het dragen van een mondmasker niet verplicht aangezien er voldoende afstand kan bewaard worden als u met max. 2 personen aanwezig bent. 

Met vriendelijke groet,

An Boesmans